De CPSS-methode is een geïntegreerde aanpak middels het bio-psycho-sociale model

Dit model hanteert het multicausaal denken, een model waarbij zowel biologische- als psychologische componenten gezien worden als factoren, die een ziekteproces meebepalen en dus voortdurend op elkaar inspelen en in interactie zijn met elkaar. Een belangrijk onderdeel van de methode is de toepassing van EMDR (Eye Movement and Desensitisation Reprocessing), waardoor trauma en angsten kunnen worden beïnvloed.

De methode is gebaseerd op actuele onderzoeksresultaten over (chronische) pijn en stress
Acute pijn is een symptoom of signaal voor gevaar of beschadiging. 
Chronische pijn daarentegen is een pijn die langer dan zes maanden aanhoudt en een ziekte of syndroom wordt. Vaak is het zelfs zo dat het aanvankelijke letsel reeds lang hersteld is, terwijl de patiënt toch heel veel pijn heeft.
De oorzaak is verdwenen maar de pijnbeleving blijft. De chronische pijn die blijft, lijkt enkel nog iets dat refereert aan een vroeger trauma, dat echter niet altijd meer aantoonbaar is, laat staan te verhelpen.

Is de chronische pijn dan ingebeeld omdat men geen biologische bewijzen kan voorleggen, of omdat ze moeilijker te behandelen is? Nee, het is een bewijs dat ons lichaam zich nog steeds niet helemaal door de wetenschap laat dirigeren en dat een samenspel van lichaam en geest een complex resultaat geeft.
Als we bijvoorbeeld denken aan grote sportprestaties, zijn die niet mogelijk indien we naast een goede fysieke conditie geen uitgesproken motivatie en zelfvertrouwen in de eigen capaciteiten zouden hebben.
Bij chronische pijn zijn de biologische en psychologische elementen niet in evenwicht en ontstaat er een negatief proces, wat tot frustraties kan leiden bij zowel cliënt/patiënt als bij de behandelaars.
Om het negatieve proces te doorbreken, moet er rekening worden gehouden met relevante factoren. Dit is mogelijk mits er een goede samenwerking is tussen de verschillende hulpverleners onderling, elk vanuit hun specifieke deskundigheid (biologisch of psychologisch).

Als pijn evolueert van acuut naar chronisch ontstaat sensitisatie. Het lichaam wil op natuurlijke wijze genezen, waarna het na verloop van tijd sensitiever wordt.
Chronische pijn leidt gedragsmatig tot vermindering van activiteiten. Dit leidt tot conditiedaling van de spieren, wat vervolgens aanleiding geeft tot meer pijn.
Dit geeft aan, dat het doorbreken van chronische ziekteprocessen alleen maar mogelijk is, als we alle factoren die op elkaar van invloed zijn, behandelen.
Hoe langer een ziekte voortduurt, hoe groter de invloed van alle factoren en hoe complexer het te behandelen geheel wordt.
Door dit model te volgen en uit te voeren, is multidisciplinair behandelen van chronische pijnpatiënten een belangrijk aspect van de CPSS-methode.
De basale psychosociale zorgverlening en gespecialiseerde zorgverlening kan door medici, paramedici, psychosociaal therapeuten, coaches en andere complementaire therapeuten verleend worden.

De CPSS-methode strekt zich uit over verschillende onderdelen, zoals voorlichting, het signaleren van emotionele problemen, stress en gedrag.
De uiteindelijke doelstelling is om de levenskwaliteit van de chronische pijnpatiënt en de algemene weerbaarheid ten aanzien van de pijnklachten te verhogen.

De CPSS-methode is een gefaseerde behandeling
De volgende drie fasen worden onderscheiden:
Eerste fase: het verwerken van het trauma;
Tweede fase: reorganisatie van de binnenwereld van de cliënt/patiënt;
Derde fase: reorganisatie van de buitenwereld van de cliënt/patiënt.

In de drie fasen leveren de verschillende disciplines, vanuit hun eigen expertise, een bijdrage aan het herstel van het chronisch pijn- en stresssyndroom. Een patiënt/cliëntdossier en het benoemen van een casemanager binnen het behandelteam dragen zorg voor een goede afstemming en dragen bij tot het behalen van resultaten.